Blog

Life

Klaar voor de start… Af!

2019 is nog maar net begonnen en ik heb er al weer 14 trainingen opzitten. Een goed begin van een jaar vol belangrijke momenten richting de Olympische kwalificatie. 

Het begint met het bestellen van een nieuwe boot. Ik vaar sinds twee jaar de Caipi van Galasport, door een productiefout niet in het oranje maar in het rood… Ik ben nu al een paar maanden verschillende boten aan het testen en aan het nadenken, het is en blijft een lastige keuze. Maar binnekort wordt de knoop doorgehakt en kan ik me verheugen op een nieuwe, ORANJE boot!

Dan begint in de eerste week van april de selectie voor het Nederlands Team. Deze vindt zoals gewoonlijk plaats in Leipzig, Duitsland. Hier kan ik mij plaatsen voor de Europese kampioenschappen in Pau (FRA), de vijf Worldcups en de Wereld kampioenschappen in La Seu d’Urgell (ESP). 

Het WK is tevens onderdeel van het Olympisch kwalificatietraject voor Tokyo 2020, het hoogtepunt van mijn seizoen dus. Binnekort verwacht ik ook meer duidelijk over de door het NOC*NSF gestelde Olympische norm, spannend! 

Ter voorbereiding op het seizoen en vooral op het EK en WK vertrekken we midden februari naar Pau en La Seu d’Urgell voor twee intensieve trainingsweken. Hier kunnen we de twee banen nog beter leren kennen en hier en daar ook spieken bij de lokale atleten. Ook is het fijn eindelijk weer op wildwater te trainen. Sinds oktober train ik voornamelijk in Augsburg en hier is de Olympische baan gesloten in verband met restauraties en gebrek aan water. Hopelijk komt daar snel een einde aan!

De komende weken blijf ik hard doortrainen in Augsburg. Veel krachttraining, intensieve duurtraining en techniektraining. Alles om in topvorm aan de start te liggen.

 

Life

ClaudiaLeenders.nl in een nieuw jasje

In 2010 heb ik mijn vorige website laten maken door 2atWork, en tot voor kort hebben ze deze ook gehost. Via deze weg nogmaals bedankt hiervoor! Door omstandigheden heb ik besloten zelf aan de slag te gaan met WordPress, met als resultaat mijn huidige website. 

Het aanmelden van mijn domeinnaam en het aan de praat krijgen van WordPress was al een uitdaging op zich, om over het design nog maar te zwijgen. Na veel googlen en trial-and-error ben ik best tevreden over het resultaat en kan ik het eindelijk delen met de buitenwereld. 

Een website is natuurlijk continue in ontwikkeling dus er zal binnekort ook meer info beschikbaar zijn zoals foto- en videomateriaal en informatie over aankomende wedstrijden. En tot die tijd kun je rondneuzen op mijn blog en kun je hier oude nieuwsartikelen bekijken, nostalgie 🙂

Life

Op het nippertje

Nog nooit eerder was ik zo zenuwachtig voor de Nederlandse selectie als vorige week. Zoals ieder jaar vond afgelopen weekend in Leipzig de kwalificatie voor het Nederlands team plaats. Hier was de enige mogelijkheid om je als sporter te plaatsen voor de vijf world cups,  de Europese kampioenschappen en de wereldkampioenschappen in 2017. Een heel belangrijk moment dus, maar dit jaar was toch echt even anders dan de afgelopen keren.

Aan het eind van vorig seizoen heb ik er bewust voor gekozen om in de winter minder te trainen en me meer te richten op school. Dit om wat rust en ook wat afstand te nemen voordat de nieuwe Olympische periode van start gaat. Ik was dus niet zo fit als afgelopen jaren, en had mijn verwachtingen ook daarop aangepast. De training in Augsburg en Leipzig verliep op technisch vlak heel goed. Ik voer de goede lijnen, liet de boot goed lopen en maakte me eigenlijk weinig zorgen. De wedstrijd verliep helaas anders.

De eerste run op zaterdag was een tegenvaller, zo goed als ik tijdens de training voer, zo slecht presteerde ik nu. Gelukkig had ik me in de tweede run iets verbeterd en had ik in ieder geval de kwalificatie criteria gehaald. Voorbij met de zorgen en zenuwen zou je zeggen. Toch spookte het door mijn hoofd dat er nog een mini kans was dat ik het team niet zou halen. Dit heeft me zo beziggehouden dat ik op zondag heel erg zenuwachtig was en twee slechte runs heb neergezet.

Toch was het goed genoeg voor het team, maar voor mijzelf echt teleurstellend. Natuurlijk omdat de training van te voren en ook erna zo goed ging. Nu heb ik nog ongeveer twee maanden de tijd voordat het wedstrijdseizoen begint, veel tijd dus om aan mijn zenuwen te werken en een constante vaarstijl te ontwikkelen.

Race

Winter is coming…

Zo, het jaar is weer voorbij en dat betekent klaarmaken voor de lange trainingsperiode in de winter.

Afgelopen seizoen is nog steeds heel onrealistisch voor mij. Ik had een goede winter achter de rug en door een vervelende val heb ik de kans op kwalificatie voor Rio 2016 misgelopen. In de rest van het seizoen, wat uiteindelijk nog maar twee wedstrijden waren, heb ik de focus ook niet meer teruggevonden waardoor ook dat niet naar mijn verwachtingen is verlopen. Ik ben dus toe aan een nieuw begin. Een frisse start in de nieuwe Olympische periode van Tokyo 2020.

Hoe ik die komende vier jaren precies ga invullen is nog niet duidelijk, dat ga ik in deze wintermaanden vormgeven. Anders wordt het in ieder geval, aangezien ik het gevoel heb dat ik niet veel verder kom wanneer ik door blijf gaan op dezelfde manier.

Voor iedere vorm van hulp, ondersteuning of goede ideeën ben ik jullie natuurlijk ontzettend dankbaar. Ik verheug me op de komende vier jaar en ben heel benieuwd naar wat er allemaal op me te wachten staat!

Life

Het rusten is eindelijk voorbij!

Acht weken later en ik mag eindelijk weer hard trainen!  Na een blessure aan mijn schouder en een aantal weken rusten en herstellen kan ik nu weer op normale intensiteit trainen zonder dat het pijn doet. Nog net op tijd voor de Wereldkampioenschappen voor onder 23 jaar in Krakow volgende week. Voor iedereen die nu denkt ‘Huh, hoezo schouderblessure?’ komt hieronder het verhaal.

Eind mei zijn we naar Liptovsky Mikulas (Slowakije) afgereisd voor de deelname aan de Europese Kampioenschappen. Dit was hét moment voor Nederland om de laatste Olympische startplaatsen te verkrijgen. Onze kansen waren hoog aangezien er nog maar weinig landen over waren en het niveau redelijk gelijk lag. Ik en Martina hadden beide kans op deze plek in de categorie K1 Dames. De training op de baan verliep goed en we waren in vorm. Precies één week voor de wedstrijd maakte ik een fout waardoor de Olympische droom in één klap voorbij was. Door een ongelukkige val op mijn rechter schouder had ik zo veel pijn dat ik deze nauwelijks meer kon bewegen. Ik wist niet wat er mis was maar ik kon niet meer slapen van de pijn, ik moest alles met links doen en peddelen kon ik wel vergeten. Ik ben die week nog in Slowakije gebleven om mijn teamgenoten aan te moedigen maar zelf varen ging vanwege de pijn niet meer.  Verschillende fysiotherapeuten uit andere teams hebben daar naar mijn schouder gekeken maar hun mening was niet eenduidig. In het Slowaakse ziekenhuis heb ik toen een speciale schouderbrace gekregen die mijn schouders op de juiste plek hield.

In de eerste week in Augsburg ben ik meteen naar de arts gegaan voor een diagnose. Het bleek dat er niets ernstig kapot was, dat was een meevaller. Een aantal gewrichtsbanden rondom het AC-gewricht waren uitgerekt, iets wat binnen zes weken weer genezen zou zijn. Ik mocht dus minimaal vier weken niets met mijn schouder doen, dit was niet zo moeilijk aangezien het nog steeds heel erg veel pijn deed. Ik ben toen in behandeling gegaan bij de fysiotherapeut van het Duitse team en na een paar weken mocht ik weer langzaam op het vlakke water varen. Nu, acht weken later, train ik weer volop en heb ik geen pijn meer in mijn schouder. Ik merk natuurlijk wel dat ik een aantal weken niets gedaan heb, ik ben sneller buiten adem en heb het gevoel minder kracht te hebben. Het gevoel in de boot en op het water is er nog, dus een hele grote achterstand heb ik gelukkig niet. Ik train mijn schouders nu extra zodat ze stabieler en sterker worden. Ik voel me goed en ik ben klaar voor de wereldkampioenschappen in Krakow. Een topprestatie verwacht ik niet, maar ik ben al heel blij als ik een goede run zonder pijn kan waarmaken.

 

Life

2016 is goed van start gegaan

2016, het jaar waar het allemaal om draait, is voor mij goed van start gegaan. Oud en nieuw valt eigenlijk precies in het midden van het winterseizoen, drie maanden in 2015 en drie maanden in 2016 voordat begin april de Nederlandse selectie voor het team plaatsvindt. De laatste drie maanden van het jaar zijn altijd hard. Na een korte pauze varen we veel duurtrainingen en doen we veel krachttraining zodat we het volgende seizoen sterker zijn. Deze drie maanden zijn nu voorbij dus vond ik dat het tijd was voor een krachttest. En ondanks dat Coach Jürgen een maand op familiebezoek was in New York heb ik qua kracht een grote sprong gemaakt.

Begin oktober kon ik maximaal 67,5 kg banktrekken en 70,0 kg bankdrukken. Nu, na drie maanden training, kan ik 72,5 kg banktrekken en 77,5 kg bankdrukken. Een duidelijke verbetering dus. En gelukkig merk ik het ook tijdens het varen. Nu heb ik nog een kleine drie maanden tot de selectie en daarmee genoeg tijd voor nog meer verbeteringen!
De komende drie weken blijf ik in Augsburg samen met Jürgen. Het heeft de afgelopen tijd veel geregend en als het iets warmer wordt buiten gaat hopelijk de Olympische baan open. En begin februari ga ik met de rest van de Nederlanders een week trainen in Krakow of Praag, dit moet nog worden afgestemd.
Nu ik dit typ zit ik in de bus vanuit Düsseldorf naar Augsburg en ik heb gehoord dat het veel gesneeuwd heeft. Ik ben heel benieuwd of de binnenkant van mijn boot weer bevroren is, ik zal morgen een foto posten van het eventuele ijs aan de poortjes en in mijn boot…